Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Ο πατέρας μου κι ο αλήτης - Τσαρλς Μπουκόφσκι

Ο πατέρας μου κι ο αλήτης - Τσαρλς Μπουκόφσκι

Ο πατέρας μου πίστευε στην εργασία.
Ήταν περήφανος να έχει μια δουλειά.
Καμιά φορά δεν είχε δουλειά
και τότε ντρεπόταν.
Ντρεπόταν τόσο που έφευγε απ' το σπίτι
το πρωί και γύριζε το βράδυ
ώστε οι γείτονες να μην παίρνουν
χαμπάρι.

Εμένα,
μου άρεσε ο διπλανός μας γείτονας:
άραζε απλά στην πίσω αυλή
σε μια καρέκλα κι έριχνε βελάκια
σε κάτι κύκλους που είχε ζωγραφίσει
πλάι στο γκαράζ.
Στο Λος Άντζελες του 1930
κατείχε μια σοφία που
ο Γκαίτε, ο Ζέγκελ, ο Κιρκεγκαρντ,
ο Νίτσε, ο Φρόιντ,
ο Γιάσπερς, ο Χάιντεγκερ και ο
Τόινμπι θα μπορούσαν πολύ
δύσκολα να αρνηθούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: